1923Turk
1923Turk
FAQ
Suchen
Mitgliederliste
Benutzergruppen
Registrieren
Profil
Einloggen, um private Nachrichten zu lesen
Login
1923Turk Foren-Übersicht
->
HaCked by NoD Of SaS Crew ::.
Antwort schreiben
Benutzername
Titel
Nachrichtentext
Smilies
Weitere Smilies ansehen
Schriftfarbe:
Standard
Dunkelrot
Rot
Orange
Braun
Gelb
Grün
Oliv
Cyan
Blau
Dunkelblau
Indigo
Violett
Weiß
Schwarz
Schriftgröße:
Winzig
Klein
Normal
Groß
Riesig
Tags schließen
[quote="nichollegreasy"]Həyatımda ən çox yorulduğum günlərdən biri idi. Həftələrlə davam edən ezamiyyət qurtarmışdı. Gəncədən Bakıya təyyarə ilə qayıdırdım. Hava limanına saat 8-də gəldim, amma təyyarə yalnız 11-də idi. Üç saat gözləməli olduğumu öyrənəndə içimdən nəsə qırıldı. Artıq həddən artıq yorğun idim. Çantam ağır, ayaqlarım şişmiş, gözlərim yumulurdu. Hava limanındakı kafe çox baha idi bir fincan qəhvəyə 5 manat istəyirdilər. Oturdum boş stullardan birinə, telefonumu çıxartdım. Batareya dolu idi, amma mənim heç nəyə gücüm yox idi. Sadəcə ekrana baxdım. Bir neçə dəqiqə boş-boşuna vəkil oldum. Sonra birdən ağlıma gəldi: Ayaz, niyə sınayasın bəxtini? Axı evə qayıdanda hər halda yatacaqsan, onsuz da həyəcan olmayacaq. Dostum Elşən həmişə mənə deyirdi: Ayaz, sən də gəl bir az oyna, bəxtini sına. Mən keçən həftə yaxşı qazandım. O zaman ona inanmırdım. Amma həmin gecə, təyyarəni gözləyərkən, düşündüm ki, niyə də yox? Vaxt keçirmək üçün ən azı maraqlı olar. Brauzeri açıb axtardım. Qarşıma çoxlu sayt çıxdı. Amma birini xatırladım dostum adını çəkmişdi. Yığdım ünvanı. Səhifə açıldı. Rənglər gözəl, interfeys rahat. İlk iş qeydiyyatdan keçmək oldu. [url=https://vitesserecruiting.com/]Mostbet az qeydiyyat[/url] prosesi o qədər sadə idi ki, iki dəqiqəyə tamamladım. Ad, e-poçt, telefon nömrəsi hamısı. Təstiq kodu gəldi. Daxil oldum. Hazırdım. Cibimdə nə vardı? Təxminən 80 manat. Gəncədə xərcləmədiyim gündəlik pullar. Ayırdım 20 manatı. Bununla başlayaram, uduzsam da təyyarədə ağlamaram dedim öz-özümə. İlk baxdığım oyun slot oldu. Meyvələr, ulduzlar, şans simvolları. Xatırlamıram adını, amma rəngləri qırmızı və qızılı idi. İlk mərc 1 manat. Spin. Heç nə. İkinci 2 manat. Boş. Üçüncü 2 manat. Ekranda bir neçə alışıb-sönən işıq gördüm. 6 manat qazandım. Gülümsədim. Hə, olur belə dedim. Hava limanında insanlar gəlib-gedirdi. Biri çantasını itirmiş, biri təyyarəyə gecikmişdi. Mən isə oturmuşdum, sanki heç nə yox imiş kimi oynayırdım. Zaman sürətlə keçirdi. Bakıya qayıdışımı gözləyirdim, amma ekranda başqa bir səyahətə çıxmışdım. Bir saat keçdi. Mən 20 manatı 58 manat etmişdim. Həyəcanım artırdı. Artıq öz-özümə şərt qoymuşdum: Əgər 100 manatı keçsən, çıxart. 58 idi. Bir neçə spin. 67. Daha bir neçə spin. 72. Və sonra bir slot dəyişdim. Mənə Gates of Olympus adlı bir oyun maraqlı gəldi. Yunan mifologiyası, Zevs, ildırımlar. Elə ilk spində xüsusi dövrə açıldı. 8 pulsuz spin. Zevs ildırım atırdı. Hər spində bir şey düşürdü. Birinci spin 4 manat. İkinci 9 manat. Üçüncü 17 manat. Dördüncü spində birdən bütün ekran ildırımla doldu. Qalibiyyət səsi o qədər yüksək idi ki, qarşımdakı adam mənə baxdı. Üzr istəyib səsi azaltdım. Ekranda yazılmışdı: +128 manat. Nəfəsim kəsildi. 72 manatım indi 200 manat olmuşdu. Və daha 4 spin qalmışdı. Beşinci spin 11 manat. Altıncı 23 manat. Yeddinci spin 0. Səkkizinci spin 44 manat. Cəmi: 278 manat. Telefonu masaya qoydum. Hava limanının şüşələrindən təyyarələrin qalxmasını izlədim. Bir anlıq düşündüm: Bu pul mənə nə aldı?. Cavab verdim: Heç nə. Sadəcə bir gecəlik sevinc. Amma sonra fikirləşdim ki, bu sevinc də bir şeydir. Yorğun adam üçün sevinc dərmandır. Saat 10-a yaxın qalibiyyət seriyam davam edirdi. 278 manatı 344 manat etdim. Sonra bir az uduzdum 300-ə düşdü. Sonra yenə qalxdı 410-a. Artıq nəfəsim çox sürətlənmişdi. Əllərim əsirdi. Qəhvə almaq istədim, amma ayağa qalxmağa qorxdum. Düşündüm ki, bəlkə stansiyamı tərk etsəm, bəxtim dəyişər. Yox, məntiqsiz idi. Amma həmin an məntiq işləmirdi. Mostbet az qeydiyyat sayəsində yaratdığım hesab məni elə bir dünyaya apardı ki, hava limanının sıxıcılığı, yorğunluq, ayaqların şişməsi hər şey yox oldu. Yalnız mən, telefon, ekran və rəqəmlər. Saat 10:30-da təyyarəni elan etdilər. Qalxmalı idim. Amma bir mərc qoymalı idim. Son mərc dedim. 410 manatın hamısını bir slotda yox, ruletdə qırmızıya qoydum. Top fırlandı. Hava limanının anonsu səsləndi: Bakıya uçuş başlayır. Top dayandı. Qırmızı gəldi. 410 manat döndü 820 manata. Oynamağı dayandırdım. Telefonu cibimə qoydum. Çantamı götürdüm. Növbəyə durdum. Təyyarəyə minəndə oturdum və birdən güldüm. Qonşu sərnişin mənə baxdı. Xoşbəxt görünürsünüz dedi. Bəli, bu gün doğum günümdür dedim. Yalandı. Doğum günüm yayda idi. Amma hiss edirdim ki, həqiqətən də sanki doğum günümdür. Təyyarə qalxdı. Pəncərədən gecə Bakının işıqları görünürdü. Başımı şüşəyə söykədim. Yuxum gəlirdi, amma yata bilmirdim. Beynim hələ də rəqəmlərlə işləyirdi. Qırmızı, qara, 820, 410, 20, 1. Nə idi bütün bunlar? Sadəcə təsadüf? Yoxsa hava limanının o yorğun axşamı mənə bir hədiyyə vermişdi? Bakıya enəndə telefonu açdım. Pul kartımda idi. 820 manat. Mostbet az qeydiyyat mənə nə qazandırmışdı? Təkcə pul yox. Mənə bir gecəlik macəra, yorğun bir işgüzarın rahatlaması, uçuşu gözləməyin ləzzətli bir hala çevrilməsini yaşatmışdı. İndi o hadisədən iki ay keçir. O pulun 700 manatını banka qoydum, qalanı ilə anama hədiyyə aldım. Ona dedim: Ezamiyyətdə uddum. Gülümsədi. Niyə yalan dedim? Bilirsən, bəzən həqiqət qəribə gəlir. Ana, mən hava limanında oynayıb 820 manat qazandım desəydim, deyərdi ki, Ayaz, sən nə danışırsan?. Amma bu doğrudur. Həqiqətdir. O gecə təyyarəni gözləyərkən mən sadəcə bir şans verdim özümə. Şans da mənə geri döndü. İndi hər dəfə hava limanına düşəndə həmin stullardan birində oturub gülümsəyirəm. Yadıma o gecə düşür yorğun, əsəbi, evə qayıtmaq istəyən bir adamın 3 saat ərzində həyatının ən şirin macəralarından birini yaşadığı gecə. Həyat gözəldir. Xüsusən də gözləmədiyin anda gözəl olur. Mənim üçün o gözəllik mostbet az qeydiyyat ilə başladı. Və hələ də davam edir. Yox, mən qumarbaz deyiləm. Sadəcə bir dəfə, hava limanında, vaxt keçirmək üçün bəxtimi sınayan bir adam. Və bəxtim nə gözəl sınamışam. İndi hər uçuşdan əvvəl içimdən bir səs deyir: Ayaz, bəlkə yenə?. Mən gülümsəyib başımı bulayıram. Yox, kifayət deyirəm. Çünki hər macəranın bir sonu olmalıdır. Mənimki xoşbəxt sonla qurtardı. Və mən bunu belə sevirəm.[/quote]
Optionen
HTML ist
aus
BBCode
ist
an
Smilies sind
an
BBCode in diesem Beitrag deaktivieren
Smilies in diesem Beitrag deaktivieren
Alle Zeiten sind GMT + 1 Stunde
Gehe zu:
Forum auswählen
Info
----------------
1923Turk
HaCked by NoD Of SaS Crew ::.
Thema-Überblick
Autor
Nachricht
nichollegreasy
Verfasst am: 08.06.2026, 13:07
Titel: Təyyarəni gözləyərk&
Həyatımda ən çox yorulduğum günlərdən biri idi. Həftələrlə davam edən ezamiyyət qurtarmışdı. Gəncədən Bakıya təyyarə ilə qayıdırdım. Hava limanına saat 8-də gəldim, amma təyyarə yalnız 11-də idi. Üç saat gözləməli olduğumu öyrənəndə içimdən nəsə qırıldı. Artıq həddən artıq yorğun idim. Çantam ağır, ayaqlarım şişmiş, gözlərim yumulurdu.
Hava limanındakı kafe çox baha idi bir fincan qəhvəyə 5 manat istəyirdilər. Oturdum boş stullardan birinə, telefonumu çıxartdım. Batareya dolu idi, amma mənim heç nəyə gücüm yox idi. Sadəcə ekrana baxdım. Bir neçə dəqiqə boş-boşuna vəkil oldum. Sonra birdən ağlıma gəldi: Ayaz, niyə sınayasın bəxtini? Axı evə qayıdanda hər halda yatacaqsan, onsuz da həyəcan olmayacaq.
Dostum Elşən həmişə mənə deyirdi: Ayaz, sən də gəl bir az oyna, bəxtini sına. Mən keçən həftə yaxşı qazandım. O zaman ona inanmırdım. Amma həmin gecə, təyyarəni gözləyərkən, düşündüm ki, niyə də yox? Vaxt keçirmək üçün ən azı maraqlı olar.
Brauzeri açıb axtardım. Qarşıma çoxlu sayt çıxdı. Amma birini xatırladım dostum adını çəkmişdi. Yığdım ünvanı. Səhifə açıldı. Rənglər gözəl, interfeys rahat. İlk iş qeydiyyatdan keçmək oldu.
Mostbet az qeydiyyat
prosesi o qədər sadə idi ki, iki dəqiqəyə tamamladım. Ad, e-poçt, telefon nömrəsi hamısı. Təstiq kodu gəldi. Daxil oldum. Hazırdım.
Cibimdə nə vardı? Təxminən 80 manat. Gəncədə xərcləmədiyim gündəlik pullar. Ayırdım 20 manatı. Bununla başlayaram, uduzsam da təyyarədə ağlamaram dedim öz-özümə.
İlk baxdığım oyun slot oldu. Meyvələr, ulduzlar, şans simvolları. Xatırlamıram adını, amma rəngləri qırmızı və qızılı idi. İlk mərc 1 manat. Spin. Heç nə. İkinci 2 manat. Boş. Üçüncü 2 manat. Ekranda bir neçə alışıb-sönən işıq gördüm. 6 manat qazandım. Gülümsədim. Hə, olur belə dedim.
Hava limanında insanlar gəlib-gedirdi. Biri çantasını itirmiş, biri təyyarəyə gecikmişdi. Mən isə oturmuşdum, sanki heç nə yox imiş kimi oynayırdım. Zaman sürətlə keçirdi. Bakıya qayıdışımı gözləyirdim, amma ekranda başqa bir səyahətə çıxmışdım.
Bir saat keçdi. Mən 20 manatı 58 manat etmişdim. Həyəcanım artırdı. Artıq öz-özümə şərt qoymuşdum: Əgər 100 manatı keçsən, çıxart. 58 idi. Bir neçə spin. 67. Daha bir neçə spin. 72. Və sonra bir slot dəyişdim. Mənə Gates of Olympus adlı bir oyun maraqlı gəldi. Yunan mifologiyası, Zevs, ildırımlar.
Elə ilk spində xüsusi dövrə açıldı. 8 pulsuz spin. Zevs ildırım atırdı. Hər spində bir şey düşürdü. Birinci spin 4 manat. İkinci 9 manat. Üçüncü 17 manat. Dördüncü spində birdən bütün ekran ildırımla doldu. Qalibiyyət səsi o qədər yüksək idi ki, qarşımdakı adam mənə baxdı. Üzr istəyib səsi azaltdım. Ekranda yazılmışdı: +128 manat.
Nəfəsim kəsildi. 72 manatım indi 200 manat olmuşdu. Və daha 4 spin qalmışdı. Beşinci spin 11 manat. Altıncı 23 manat. Yeddinci spin 0. Səkkizinci spin 44 manat. Cəmi: 278 manat.
Telefonu masaya qoydum. Hava limanının şüşələrindən təyyarələrin qalxmasını izlədim. Bir anlıq düşündüm: Bu pul mənə nə aldı?. Cavab verdim: Heç nə. Sadəcə bir gecəlik sevinc. Amma sonra fikirləşdim ki, bu sevinc də bir şeydir. Yorğun adam üçün sevinc dərmandır.
Saat 10-a yaxın qalibiyyət seriyam davam edirdi. 278 manatı 344 manat etdim. Sonra bir az uduzdum 300-ə düşdü. Sonra yenə qalxdı 410-a. Artıq nəfəsim çox sürətlənmişdi. Əllərim əsirdi. Qəhvə almaq istədim, amma ayağa qalxmağa qorxdum. Düşündüm ki, bəlkə stansiyamı tərk etsəm, bəxtim dəyişər.
Yox, məntiqsiz idi. Amma həmin an məntiq işləmirdi.
Mostbet az qeydiyyat sayəsində yaratdığım hesab məni elə bir dünyaya apardı ki, hava limanının sıxıcılığı, yorğunluq, ayaqların şişməsi hər şey yox oldu. Yalnız mən, telefon, ekran və rəqəmlər.
Saat 10:30-da təyyarəni elan etdilər. Qalxmalı idim. Amma bir mərc qoymalı idim. Son mərc dedim. 410 manatın hamısını bir slotda yox, ruletdə qırmızıya qoydum. Top fırlandı. Hava limanının anonsu səsləndi: Bakıya uçuş başlayır. Top dayandı. Qırmızı gəldi. 410 manat döndü 820 manata.
Oynamağı dayandırdım. Telefonu cibimə qoydum. Çantamı götürdüm. Növbəyə durdum. Təyyarəyə minəndə oturdum və birdən güldüm. Qonşu sərnişin mənə baxdı. Xoşbəxt görünürsünüz dedi. Bəli, bu gün doğum günümdür dedim. Yalandı. Doğum günüm yayda idi. Amma hiss edirdim ki, həqiqətən də sanki doğum günümdür.
Təyyarə qalxdı. Pəncərədən gecə Bakının işıqları görünürdü. Başımı şüşəyə söykədim. Yuxum gəlirdi, amma yata bilmirdim. Beynim hələ də rəqəmlərlə işləyirdi. Qırmızı, qara, 820, 410, 20, 1. Nə idi bütün bunlar? Sadəcə təsadüf? Yoxsa hava limanının o yorğun axşamı mənə bir hədiyyə vermişdi?
Bakıya enəndə telefonu açdım. Pul kartımda idi. 820 manat. Mostbet az qeydiyyat mənə nə qazandırmışdı? Təkcə pul yox. Mənə bir gecəlik macəra, yorğun bir işgüzarın rahatlaması, uçuşu gözləməyin ləzzətli bir hala çevrilməsini yaşatmışdı.
İndi o hadisədən iki ay keçir. O pulun 700 manatını banka qoydum, qalanı ilə anama hədiyyə aldım. Ona dedim: Ezamiyyətdə uddum. Gülümsədi. Niyə yalan dedim? Bilirsən, bəzən həqiqət qəribə gəlir. Ana, mən hava limanında oynayıb 820 manat qazandım desəydim, deyərdi ki, Ayaz, sən nə danışırsan?.
Amma bu doğrudur. Həqiqətdir. O gecə təyyarəni gözləyərkən mən sadəcə bir şans verdim özümə. Şans da mənə geri döndü. İndi hər dəfə hava limanına düşəndə həmin stullardan birində oturub gülümsəyirəm. Yadıma o gecə düşür yorğun, əsəbi, evə qayıtmaq istəyən bir adamın 3 saat ərzində həyatının ən şirin macəralarından birini yaşadığı gecə.
Həyat gözəldir. Xüsusən də gözləmədiyin anda gözəl olur. Mənim üçün o gözəllik mostbet az qeydiyyat ilə başladı. Və hələ də davam edir. Yox, mən qumarbaz deyiləm. Sadəcə bir dəfə, hava limanında, vaxt keçirmək üçün bəxtimi sınayan bir adam. Və bəxtim nə gözəl sınamışam. İndi hər uçuşdan əvvəl içimdən bir səs deyir: Ayaz, bəlkə yenə?. Mən gülümsəyib başımı bulayıram. Yox, kifayət deyirəm. Çünki hər macəranın bir sonu olmalıdır. Mənimki xoşbəxt sonla qurtardı. Və mən bunu belə sevirəm.
Powered by
phpBB
2.0.10 © 2001, 2002 phpBB Group